بر رسي استعداد روانگرايي

 

به منظور ارزيابي قابليت روانگرايي ماسه‌هاي اشباع و شل، روشهاي متعددي پيشنهاد شده است. در اين روشها معمولاً تنشهاي برشي ايجاد شده در خلال زلزله تعيين، و با تنشهاي برشي سيكلي مقاوم لايه خاك مقايسه مي‌گردند. مهمترين آزمونهاي آزمايشگاهي جهت تعيين مقاومت برشي سيكلي خاك آزمايشات سه محوري سيكلي و برش سيكلي مي‌باشند كه در هر دوي آنها به نمونه‌هاي دست‌ نخورده نياز است كه تحت شرايط محلي مورد  آزمايش قرار گيرند. به دليل مشكلات قابل ملاحظه‌اي كه در خصوص تهيه نمونه‌هاي دست‌نخورده، به ويژه در شرايط غير متراكم و شل، وجود دارد، بهره‌گيري از آزمونهاي درجا و محلي  به منظور دسترسي به مقاومت سيكلي لايه‌هاي خاك بسيار متداول‌تر مي‌باشد. از ميان اين آزمونها، آزمايشات SPT (نفوذ استاندارد) و CPT (نفوذ مخروط) و اندازه‌گيري سرعت موج برشي معمولترين آزمون هايي مي‌باشند كه امروزه در سراسر جهان در مقياس بسيار وسيعي مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

 اطلاعات مربوط به آزمايشات SPT، موجود و در دسترس بوده است، در اين بخش روشهاي مهم و اصلي در ارزيابي پتانسيل روانگرايي خاكها كه بر مبناي نتايج آزمون  SPT پايه‌گذاري شده است، مورد بررسي و مطالعه قرار گرفته‌اند. به دليل مراحل انجام و مشخصات متفاوتي كه در اجراي آزمون  SPT ممكن است وجود داشته باشد، اصلاح و يكدست كردن نتايج اين آزمونها كه از طرق منابع مختلف و به دلايل مختلف مهندسي انجام گرديده، بسيار حائز اهميت مي‌باشد در اين پروژه ازروش seed) و همکاران 1971 ) و ضرائب اصلاح از روابط(Iwasaki) و همکاران 1978 جهت تصحيح نتايج آزمايشات مورد استفاده قرارگرفت.